Günce
@Kitapguncem
58 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tempus hakkaten fugit! (Zaman uçup gider.)
Bazen...
Bazen de hiç kıpırdamadan duruyo gibi. Sanki çantanın içindeymişsin ve dışarı çıkamıyosun, birisi sana sürekli her şey zamanla daha iyi olacak diyip duruyo ama öte yandan zaman istifini bile bozmuyo ve sana ve acına gülüyo gibi.
Hiç kimse bir kere bile denemeye kalkışmadan, kuvvetinin ölçüsünü bilemez.
Kitabın sonunu barındırır, dikkat!
Gary Chapman beş sevgi dili kitabında aşk ve sevgiden bahseder. Birbiri ile aynı olduğu varsayılan, kafa karıştıran, tartışmalara yol açan iki kavram. Peki gerçekten aynı mıdır? Farklıdır der ve ekler. Aşk; karşımızdaki için oluşturduğumuz imajdır ve gözümüz hiçbir şey görmez. Bu 2yıl öylece devam eder.
Neden anlattım? E çünkü bu resmen Werther! Körü körüne, delicesine bir aşk. Gözü kör eden, her detayı güzel gören, hayatı güzelleştiren... Ve yok olduğu an BOOM!
Werther için durum imajla kısıtlı kalmıyor, imaj bozulmadan, zaten ulaşamayacağını anlıyor. Ve biliyor musunuz, ulaşılmadığında aşk daha da alevlenir, öyle de oluyor. Ama alev öyle bir sönüyor ki, Werther kendini yakıyor. Değer mi? Değmez ama işi acı yapan kısım da bu zaten. Değseydi, bu kadar acı sonu olmazdı.
Kendini anlattığı mektuplarında Werther basit bir insan ama çektiği acılar onu yüceltiyor. En çok neye üzüldüm biliyor musun Werther? Çektiğin acıya... Ölüm sessiz, acısız olur derken senin ölümün tam tersi oldu. Nefesi hemen kesilmedi ve başında onlarcası varken o hala yaşıyordu.
Bilmem, böyle saplantılı duygular beni hep düşündürür ve 'aşk' için yeniden düşünmeye başlarım... Değer miydi? Değdi mi? Bu nasıl son?
