Günce
@Kitapguncem
58 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Ailenin ve sistemin yok ettiği bir çocuk Diana. Sayfa sayısı olarak bir çırpıda okunsa da oldukça yıpratıcı duygu durumu ile baş etmekte zorlandığım bir kitap. İlginç olan ise Diana'nin sonunu getiren süreci etrafındaki insanlardan dinlerken herkes haklı gibi. Ya da uğraşmamak için haklı sebepler bulanlar ve sistemin önlerini tikadığı insanlar olarak ikiye ayrılıyorlar sanki. Öyle ya da böyle, her şeye ve herkese rağmen. Uğraşanlara ve uğraşmayanlara rağmen Diana'nin süreci kötü sonuçlanıyor. Ve eminim hayatına dokunmaya çalışanlar içinde travmatik bir anı olarak hatıralarında yer ediniyor. Bu kitap sistemi , insanlığı, anne ve baba olmanın gerekliliklerini, herkes anne baba olabilir mi sorusunu sorgulatiyor. Kitap Diana'nin hayatını anlatıp onun hayatını öne cikarsada geriye kalan kardeşlerin de travmalarıni ve geleceklerini düşünmemek mümkün değil.
Reklam
Johann Hari kitaplarını okumayı çok seviyorum. Bir sürü bilgi yüklü şey anlatıyor ve hiç sıkılmıyorsun, akıp gidiyor. Üstüne de birrrr sürü şey öğreniyorsun. Bu kitabında da obezitenin nasıl yaşam biçimimiz olduğunu, obezite ve kilonun gerçekten bizim suçumuz olup olmadığını irdeliyor. Sonuca bakılırsa işin ucu bizim bireysel irademizden ziyade gıda sektörüne ve onu destekleyen siyasi ve ekonomik etkenlere dayanıyor. Örneklerle o kadar güzel destekliyor ki anlattığı çok iyi anlaşılmakla beraber düşündürüyor da. Obezitenin artması ile beraber ortaya çıkan zayıflama ilaçlarını tamamen kotulemiyor ancak göklere de çıkarmıyor ki bu Hari'nin her araştırmasında yaptığı ve benim en sevdiğim özelliği. Zayıflama ilaçlarına her iki taraftan da bakma fırsatını sunuyor bize ama şunu da soruyor: Neden eskiden bunlara ihtiyacımız yoktu ve şimdi var? Zayıflamak için ilaç mi üretmeliyiz yoksa alışkanlıkları ve yeme kültürünü mu değiştirmeliyiz? Bunu da verdiği Japonya örneği ile harika bir biçimde anlatıyor. Johann harikasın!
İnanılmaz eğlenceli bir kitap okudum! :)
Daha önce Hüseyin Rahmi Gürpınar'dan bir kitap okumamıştım ancak yazarın mizahi dili ile ilgili gördüğüm bazı yorumlar beni cezbetti ve sadece isminden etkilenerek yazardan ilk olarak bu kitabı okudum. Uzun uzun kitabı anlatmak istiyorum ancak olayın akışı ile ilgili okumak isteyenlere "tahmin" yürütebilecekleri detaylarda vermek istemiyorum. Elimden geldiğince yalın bahsedeceğim o yüzden:)
Osman Zihni beyin kayınvalidesi yaşına göre oldukça hareketli, süslü, gönlü hızlı bir kadın. Mal varlığı ve de karakteri sebebiyle kimseden korkusu ve çekincesi olmamakla birlikte sahip olduğu konakta damadı, kızı, oğlu ve torunları ile birlikte yaşamakta ve onun utanmadığı genç aşıklarindan utanma kısmını damadı ve çocuklarına bırakmakta. Hal böyle olunca o aşıkları ile zevk ve sefa sürerken el âlemin dedikodusuna göğüs germe ve katlanma işi de damadı ve çocuklarına kalmış durumda. Ancak bir gün avukat diye tuttuğu genç oğlana vurulunca valide, evlere şenlik bir hal almaya başlıyor hikaye. Damadı ile kızı vazgeçirmek için türlü yollar deneselerde bu işi en sonunda oğlu Harun çözüyor ama nasıl çözüyor! Çözüm süreci de, Osman Zihni Bey'in kayınvalidesi ile ilgili söyledikleri de okumaya değer:) yazarın diğer kitapları da yavaş yavaş kitaplığımda yerini alacak.
Suçlular Nasıl Düşünür?
Herkesin okuyabileceği bir kitap olmadığını söylesem yanlış olmaz diye düşünüyorum. Her kitap herkesin ilgisini çekmez elbette ancak bu kitapta daha spesifik bir konu işlendiği için herkese hitap etme konusunda yetersiz kalacaktır. Psikolojiye ve özellikle suçlu psikolojisine meraklı olanlar için oldukça aydınlatıcı bir kitap olmuş. Kitabın yazarı senelerce suçlularla çalışmış ve deneyimlerinden yola çıkarak suçlu psikolojisine farklı bir bakış açısı geliştirmiş. Elbette ülkeler arası farklılıklar kitapta yer alıyor ancak genel itibariyle bakıldığında bu alandaki uygulamalar farklılık gösterse de suçlu bazında bakıldığında en nihayetinde bahsedilen bir insan ve onun psikolojisi.
Stanton Samenow aile, çevre, eğitim vb. Tüm sosyal faktörleri öne sürerek suçluları mağdurlaştırdığımızı, akıl hastaliklari ile suçlu davranışını birbirine karıştırdığımızı ancak suçluların, sadece sorumlu insanlarla aynı düşünce yapısına sahip olmadığını ve düşünce kalıplarının bizlerden farklı olduğuna değiniyor. Hatta ve hatta suçun sürekli nedenlerine odaklandigimizi ve sırf bu yüzden suçlunun düşünce yapısınınin farklılığını görmekte zorlandığımızı ifade ediyor. Yaptığı araştırmalar sonucunda ulaştığı bu sonuçlar nedeniyle Stanton Samenow fazlasıyla da eleştiri almış ancak soylenilenlere kulak asmadan yoluna devam etmiş, ki bu konuda da basarili olmuş ve verdiği ornekler ile tespitinin tutarlı olduğunu kitabında gözler önüne sermiş. Özellikle hapse girmemek için çeşitli kitaplar okuyup , akıl sağlığı hakkındaki kitapları yalayıp yutan bir suçludan bahsedilen kısımdan oldukça etkilendim. Sen hayatinda her şeyden kaçın, suç işlemek senin doğan olsun ancak yumurta kapıya dayaninca okumadık kitap bırakma ve git bütün uzmanları kandır, senelerce hapis cezasından yırt. Sonra da biri gelsin ve
Sevmedim.
Yorumlarını görünce inanılmaz bir yaratıcılık ve hayal gücünden bahsediliyordu ama bana o kadar da ekstrem gelmedi. Her hikayede vermeye çalıştığı bir mesaj var gibiydi ama sanki veremedi ya da ben anlamadım. Bazı hikayeleri güzeldi ama o kadar. Güzeldi sadece. Yorumlarını gördüğümde baya bir hevesle aldım ama ben umduğumu bulamadım. Hatta sonlara doğru bitsin diye yola baktım. Hikayeden hikayeye ve hatta hikaye içinde hikaye anlatma meselesi yorucu ama ilgi çekiciydi. Onun dışında pek benim zevkime uymadı.
Reklam