Karamsarlık olarak algılamayın bunları ama dediğim gibi insanı tedirgin etmiyor değil bu mekân ve ilişkiler. Bu güncel olgular işin bir boyutu, öte yandan bu şantiyede, üç aydır burada olmak konumu var ki, bunca kırolukla kuşatılmışlık (benim açımdan) oldukça can sıkıcı.
İnsanları izlemek doyurmuyor çünkü hepsi birbirinin aynı. Bana kalan zamansa (tek lux bu olabilir) her yerde var, öbür kendimi her gün yeni baştan kurmak arzum ve çabam olursa. Yaşama güdüsü ne kadar güçlüyse yaratma isteği de o kadar yoğun oluyor.