İnsanları izlemek doyurmuyor çünkü hepsi birbirinin aynı. Bana kalan zamansa (tek lux bu olabilir) her yerde var, öbür kendimi her gün yeni baştan kurmak arzum ve çabam olursa. Yaşama güdüsü ne kadar güçlüyse yaratma isteği de o kadar yoğun oluyor.
"...Kişilik ve bireysellik nasıl da aykırı geliyor bu insanlara, aramaktan, düşlemekten vazgeçmeyenleri nasıl da kuşkuyla karşılıyorlar, biriciklik özlemini nasıl tiksinç buluyorlar, yaşamla ölümün birbirini tamamlayışını nasıl da görmezden geliyorlar; nasıl bu kadar korkaklar...