Nesrin Yaşar
@Kitapherdaim
"Kendilerinin olan tek sözcük yok dillerinde, öyle çok konuşuyorlar ki...Bir söz insanın neresinden doğar dersiniz? Dilinden mi, yüreğinden mi, aklından mı? Düşlerinden mi yoksa gerçeğinden mi? Ve kaç kapıdan geçip yerini bulur bir başka insanda? Yerini bulur mu gerçekten? Sözü yasaklamalı Ömür hanım yasaklamalı...Kimsenin kimseyi anlamadığı bir dünyada söz boşluğu dövmekten başka ne işe yarıyor ki? Olanağı olsa da insanların yürekleri konuşabilseydi dilleri yerine, her şey daha yalansız, daha içten olurdu. Aklı silmeli diyorum insan ilişkilerinden. Yanılıyor muyum? Olsun. Yanıldığımı biliyorum ya..."
"Bu dünyada her şeyin gizli bir anlamı var," diye düşündüm. Her şey, insanlar, hayvanlar, ağaçlar ve yıldızlar hiyerogliftir. Onları heceleyip ne dediklerini anlayacak kişiye ne mutlu! Onlara baktığın anda bir şey anlamazsın; onların gerçek insan, hayvan, ağaç, yıldız olduklarını sanırsın; ancak çok ileride, yıllarca sonra anlayacaksın!.."
Nikos Kazancakis der ki; Korkarım bu yazdığım, bir kitap değil, bir "güzelleme" olacak.
Kitaba ismini veren Zorba karakteri, Kazancakis'in hayatına dokunan bir dostudur ve biyogrofi niteliğinde bir eserdir.
Kitabın içeri bu iki dostun arasındaki diyolaglardan, yaşadıklarından, yaşayamadıklarından, geçmişlerinden, hayat görüşlerinden, inançlarından ve inanmadıkları üzerine sorgulamalar üzerine. Kazancakis'in, Zorba'yı tanıtıdıktan sonra hayatı sorguladığını görüyoruz. Zorba altmış yaşın üzerinde olmasına rağmen, genç olan Kazancakis'den daha hayat dolu, neşeli, vurdumduymaz, özgür ruhludur. Kazancakis ise okumayı, yazmayı, yalnız kalıp düşünerek zamanını geçiren biridir. Yani birbirlerine iki zıt karakterlerdir ve birbirlerini çekmeleri de bu yüzdendir tahminimce.
Zorba'nın, özelliklle din ve kadınlar hakkında ki aykırı düşüncleri var, daha çok hayattan zevk almaya bakan biri ama sevimli yanı da ağır bastı ben de, haylaz bir çocuk gibi görmekten ileri gidemedim ve yer yer çok güldüm:))
