Üstad Necip Fazıl der ki; “yarının ölüleriyiz kimliğimizi abartmaya gerek yok.” Bir damla su değil midir insanoğlunun aslı? Nedir bu caka ve fiyaka? Bu kibir, bu gurur? Dünya dediğimiz şey gelip geçici değil mi?
“Size şu hayatta verilen şeyler, bu dünyanın gelip geçici zevklerinden ve aldatıcı süslerinden başka bir şey değildir; oysa Allah katındaki nîmetler hem daha kaliteli, hem de süreklidir; hâlâ aklınızı kullanmayacak mısınız?”
Stefan Zweig, intihar etmeden önceki son mektubunda insanlara son kez şöyle seslenmişti: “Artık güneşin doğmasını bekleyecek gücüm kalmadı ama siz, yeni doğacak güneşi mutlaka bekleyiniz." Yeni günün güneşi, nefes aldığımız sürece umuttur. Yaşamak, daima umurumuzda olmalı.