Ümmü
@Kitapkolik01
Bütün çabam kimseye muhtaç olmadan yaşamak.
Arzulanan şey mutluluğun heyecandır,nesnenin kendisi değil.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kesinlikle emin olduğum tek bir şey vardı ki,ne denli aç olursam olayım,asla bir solucan yiyemezdim!
Aslında o anda yeni bir ders almaktaydım : Asla ,asla deme!
Gerçek kültürel köklerini yitiren ve yaşamda bir amacı olmayan insanların elinden ancak ölümle kumar oynamak gelir.
Sana iyi geleni yudumlaman ve geri kalanı tükürmen ; dünyanın yasası da bu değil mi zaten?
Onlar normal,normal olmayan bizleriz.İnceleme
Uzun zamandır yazmayı planladığım bir yazıydı. Bir inceleme niteliğinde değil daha çok yorum içermektedir.
Yazarın yalın anlatımı ve ilham verici hikayesiyle bir çırpıda bittirdiğim ve bende kalıcı izler bırakan bir kitaptı . Kitabı okurken kendi hayatımın ne kadar kolay olduğunu ,en azından duygularımı ifade edebilmenin lütfunu hissettim. Biz aslında engellileri nasıl farklılaştırdığımızı ,ötekileştirdiğimizi düşündüm. Biz onları sanki başka dünyadan gelmişler gibi davranıyoruz. Ne yazıkki . Melodi bunun tam tersi olduğunu kitapta yüzümüze bir tokat gibi çarpıyor. Ailesi dışında kimse onunun zeki olduğunu ve bir şeyler başarabileceğini inanmıyor,melodi tüm bu engellere karşı hiç pes etmiyor. Bu da okurken ben çok sevdiğim ,kendimi sorguladığım anlardan bir tanesidi.
Hepimizin engelleri var oysaki belki fiziki değil ama ruhsal olarak ama biz fiziki engellere daha çok takılıyoruz . Melodi çok güçlüydü ve üstesinden gelebildi ama ne yazık ki bunun üstesinden gelemeyen bir sürü insan var . Kitaptan çok net çıkarılabilecek sonun bana göre onlar engelli değil bizim zihinlerimiz engelli.