Sevgili okur arkadaşlarım merhaba, Kitabı okurken bir kadın olarak öncelikle bu kadar çaresizlik içinde kalırken bir yandan da nasıl hayat mücadelesi verebiliyoruz onu hissetmek beni farklı duygulara itti... Empati duygumuzu geliştirmediğimiz sürece ne konumda olursak olalım insan olabilme duygumuzu malesef tam anlamıyla yaşayamayacağız. Kitabı okurken gözlerim dolu dolu neden kadınlar bunlar yaşıyor neden bu kadar acıya maruz kalıyor diye düşünmeden edemedim malesef... Firdevs bunca şeyi yaşarken aile kavramı neredeydi, eş diye hayatına mahkum bıraktıkları adam ona onca işkenceyi yaparken toplum neden sessizdi ,Firdevs çaresizlik içinde sokaklarda bir umut ararken ona el uzatanlar neden hep kötüydü , toplum neden kadın çığlıkları karşısında bu kadar sessizdi neden? Ataerkil bir toplum değiliz diyen her birey Firdevs'in hikayesini okuyup sonra kadın erkek gerçekten eşit mi diye bir daha düşünsünler... Sevgilerimle

Duygu ve Düşünce