Ay ışığında gölgeler içinde ve sanki boşluktaymış gibi gözüken eşyaların her biri,tıpkı Aristo’nun bölünemez atomları gibi,bölünemez bir ana işaret ediyordu. Aristo‘ya göre anları birleştiren çizginin zaman olması gibi, eşyaları birleştiren çizginin de bir hikaye olacağını anlıyordum.