Elif Kuru
@Kitapsakini
24 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazarın Ruhu
Köylü yeni kitaptan hoşlanmasa bile, saygıyla ona baktığını, sanki elindeki kitap bir kuşmuş da, kanatlanarak elinden uçacakmış gibi ona ihtiyatla dokunduğunu da fark ediyordum.
Bu hali görmek çok hoşuma gidiyordu. Çünkü benim için de kitap üstün bir şeydi. İçinde, onu yazanın ruhu saklıydı. Kitabı açtığım zaman bu ruhu serbest bırakıyordum. O da benimle esrarlı bir biçimde konuşurdu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kendim de farkında olmadan kitap okumaya alışıyor, seve seve kitaplara el atıyordum. Kitapların anlattığı şeyler, gerçek hayattan hoş bir biçimde ayrılıyorddu. Gerçek hayat, gittikçe çekilmez bir hâl alıyordu.
" Günün başlangıcı istektir, umuttur, bir savaş çağrısıdır, bir savaşa katılımdır, vazgeçiştir, iyimserliktir, kötümserliktir, tuzaktır, açık bir kapı, karanlık bir dehlizdir; azbuçuk bir belirlilikle en uç belirsizliktir. Belirsizliğin kendisi başlı başına bütün düşlere açık, upuzun bir serüvendir. Her yeni günü ötekinin aynı olmaya yazgılı İleri yaştakiler de, özellikle onlar, bugünün başka bir gün olacağını düşleyebilirler. Gecelerin uykuları değil, asıl sabahların uyanıklığı onlar için düşlerin en bereketli hazinesidir"
"Günün birinde ortalıktan yitiveren insanları, üç dört gün süreyle, sabahları, büyük alanda aramağa alıştı yakınları. Üç dört sabah gidip bulamazlarsa, ya başka yerde başkalarınca bulunmasını bekliyorlar ya da dönmesini... Gerçi umutsuz bir bekleyiş oluyor bu. Ama arada bir inanılmaz şeyler de oluyor ; olmasa, umut diye bir şey kalır mıydı zaten? "
"Geçmişi hatırlama gayretimiz nafile, zihnimizin bütün çabaları boşunadır. Geçmiş zihnin hakimiyet alanının, kavrayış gücünün dışında bir yerde, hiç ihtimal vermediğimiz bir nesnenin (bu nesnenin bize yaşatacağı duygunun) içinde gizlidir. Bu nesneye ölmeden önce rastlayıp rastlamamamız ise tesadüfe bağlıdır. "
