ZEZE: Ben küçücük bir çocukken içimde küçük bir kuş olduğunu ve şarkılar söylediğini zannederdim. Küçük kuşum gerçek değilse içimde konuşan ve etrafı gören şey nedir?
DAYI: Duyup gördüğünü söylediğin şey bilinçtir.
ZEZE: Peki küçük kuş?
DAYI: Tanrı, çocuklara dünyayı keşfederken yardımcı olsun diye başka çocuklara gönderir.
ZEZE: Küçük kuşumu serbest bırakacağım. Sahiden ona ihtiyacım yok.
Uç kuşum, iyice yükseklere uç, Tanrı’nın parmağına kon. Tanrı seni bir başka çocuğa götürecek ve nasıl bana güzel şarkılar şakıdıysan ona da şakıyacaksın. Hoşça kal...
Daha çok uç noktalar teşkil eden örneklerden ve kısa anılardan oluşan kitapta;
1-) Hayata dair genel bir bakış ve fikir aranmamalı. Çünkü psikoloji kitaplarında aranan derin düşünce tarlalarında gezindirmiyor.
2-) Çok fazla akıcılık aranmamalı. Fakat olağan dışı vakaların çokluğu tabii ki her bölümünde bir merak uyandırır niteliktedir.
Yazar, ana fikir maiyetinde kitabın son sayfalarında kendimize güzel cümleler çıkaracağımız bir sona bağlamış görünüyor. ️
“ Pek çoğumuz aniden delice davranmaya başlayan biriyle rahatsızlık verici tecrübeler yaşamıştır... İlk tepkimiz genelde kaçma yönünde olur ama korku ve kaygılarımızın ötesine geçmeyi başarabilirsek, karşımızdaki kişinin acısını anlayabilir, ona şefkat gösterebiliriz. Anlayış ve şefkat zihinsel sorun yaşayan kişiye yardımcı olmakla kalmaz, bizim de kendimizi daha insancıl hissetmemizi sağlar...
Bu çatışmalarla mücadelede savunma mekanizması olarak ister mizahı kullanalım ister inkarı, zihnimizin nasıl işlediğini durup düşünmek hiç şüphesiz bize hem içsel bir aydınlanma hem de rahatlama sağlayacaktır. “