"Dünyada yaşamak kadar tüketici,yok edici bir kuvvet daha bulunamazdı. Yaşamak her an mahvolmaktı. Bir taraftan erimek ,ezilmek ,çürümek yok olmak ve özellikle de değişmek demekti. "
"Bu hâl hayatın en acı bir tecellisi, tamir edilmesi mümkün olmayan bir kanunuydu .Yaşayan üzülüyordu. Hayat en güçlü bağları en derin aşkları bile işleyerek ,en ateşli ilgileri bile söndürerek her şeyi kemiriyor, kemiriyor ,kemiriyordu "
...Pilon küçük bir çocukken ne kadar mutlu olduğunu anımsadı. "Ne dert vardı ne tasa, Pablo.Günah nedir bilmezdim. Öyle mutluydum ki."
"Bir daha hiç mutlu olamadık," diye onayladı Pablo kederle.