kitapsavar

kitapsavar
@Kitapsavar
Öğretmen
123 okur puanı
Ağustos 2016 tarihinde katıldı
Bizim için korkulacak şey,hakiki ölü mevsim, kalplerin bir makine intizamıyla işlediği sükunet ve muvazene zamanlarıdır. Keder veya sevincin o kadar birbirinden farkları yoktur. Ehemmiyetli olan şey,o korkunç muvazenenin bozulması, terazinin şaşkın hareketlerle sağa yahut sola aksamaya başlamasıdır.
Sayfa 142·Kitabı okudu
Dehrin ne safa var acep sim-ü zerinde, İnsan bırakır hepsini hin-i seferinde. Evet, netice bu olduktan sonra nedir, sim-ü zer, nedir rütbe,nişan,hamam,han apartman? Nafile didişip boğuşmalar,kinler neye yarıyor? Bu kadar yüzsüzlük,arsızlık,hayasızlık ne için? Hele bir yığın hiçler uğruna birbirini kırıp incitmek niçin? Hasılı,kah bir alaturka tekbire, kah bir alafranga mızıkanın ahengine uyarak önde sallana sallana gidenin halini ibretle düşününce insan sırtında nesi varsa çıkarıp yola öyle devam edeceği gelir.
Sayfa 127·Kitabı okudu
Duvarlarına yaşam olmuş kulübemin Sevdanın onulmaz acı çizgileriyle Anılarını resmetmişler Gelip geçen insanlar. Devrilmiş mumun eşliğinde Okla yaralanan yürek Ve de çılgınlığın delili karmaşık sözcükler üzerine konulan Noktalar sessiz ve silik..
Yaşamak bu kıyı kentinde de büyük gizler,küçük sevinçler, gücenik aşklar, gecikmiş olanaklar ve onulmaz düşler içinde dokuyordu insanın eksikli ömrünü..
Yumruk kadar bir yürege dünyaya sigdirma hünerini,sana sevinç verdigim sürece Ben buradayim zenginligini özledim. Otobüs terminallerinin ayrilikla dönüs karisimi kokusunu özledim.Baska kentlere vuran rengini Güneşin. Baska sokaklarin telasiyla çogalmayi.Dünyayi yudum yudum aska çeviren yalnizligi...