“Kışın bütün bitkiler ölüyor, toprak ölüyor, sonra ilkbaharda hepsi uyanıyor, yaşamaya başlıyorlar da, insanlar niye uyanıp, yaşamaya başlamıyorlar?”
Kadın bir şaşırmış, sonra hemen cevabı yapıştırmıştı:
“Çünkü insanlar çok günahkâr, namazı niyazı her bir şeyi unutup, dünya işlerine dalıyorlar, Allah’ı unutuyorlar. Allah da tabii ceza veriyor onlara.”
...dramatik bir biçimde uçlara varmış bir çağın karşısına, kendi içlerinde bir dönüşüm geçirerek, kalplerinin bu çağa denk düşecek yüceliğini çıkarmak gerektiğini ...
Acı, mutluluk, ıstırap ve huzur mevsimler gibiydi. Kontrolümüz dışında gelir ve giderlerdi. Etrafımızdaki dünyayı değiştirirler ve yeni bir döngünün başlaması için ayrılırlardı.