Yıldızlar Işıl ışıldı gökyüzünde, başını kaldırıp yukarıya bakınca elinde olmadan şöyle soruyordu kendine insan;
"Böyle bir gök kubbenin altında öfkeli huysuz insanlar olabilir mi?
Hala titrediğimi gören annem eski mantosuyla beni örterken yavaşça "Zavallı Netoçka'm galiba sen de benim gibi hasta çelimsiz bir kız olacaksın" diye mırıldandı...