Yabancı ~Psikoloji
“Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum” cümlesiyle çarpıcı bir başlangıç yapıyor yazar.
Ve şu cümle ; “Annemi elbette çok severdim; ama bu bir şey ifade etmezdi ki. Sağlıklı bütün insanlar, sevdiklerinin ölümünü az çok arzu etmiştir.” bizi ilginç bir hikayenin beklediğinin habercisiydi
Hikaye de kahramanın asıl adını yazmadı yazar ama soyadı vardı.
Kendine ve topluma yabancılaşmış bir adamın hikayesi.
Hayatı sorgulyan ve anlamsız bulan kahraman sırf topluma ve kendine yabancılaşmasından dolayı yargılanır ve idam edilir
Mahkemede şöyle bir cümlesi vardır;
“Bu işin benim dışımda görülüyor gibi bir hali vardı. Her şey, ben karıştırılmaksızın olup bitiyordu, kaderim bana sorulmadan tayin olunuyordu ... İyi düşününce söylenecek bir şeyim olmadığını anlamaktaydım. Kendi kendimi seyrediyormuş gibi bir hisse kapıldım.”
Bu düşünce ,yabancılaşma kavramını ne kadar benimsediğini anlatıyor...
Ve idam kararını duyunca Camus kahramanına şunları söyletir;
"Herkes bilir ki, hayat yaşamak zahmetine değmeyen bir şeydir, aslında otuz ya da yetmiş yaşında ölmenin önemli olmadığını bilmez değildim, çünkü her iki halde de gayet tabii olarak başka erkekler ve kadınlar yine yaşayacaklar ve bu binlerce yıl devam edecektir... İnsan madem ki ölecektir, bunun nasıl ve ne zaman olacağının önemi yoktur"
Kitap boyunca dünyanın boş ve manasız olduğu vurgulanıyor...Hayat yaşamaya değmez...
Yabancı’yı okurken, bütün olağan dışılığına rağmen öykünün doğallığı, kahramanın ölümü kabullenişindeki doğallık ,hiç telaş etmemesi insanı rahatsız ediyor...
Kitap , derinlik sevenler için♡
Reklam
Kalabalıklar içinde ki yalnızlık...Psikoloji
Kahramanımız Evli iki çocuk babası bir bilim insanıdır fakat kendisi tekdüze olan bu hayatından hoşnut değildir ve kaybolur ...
Aslında roman kalabalıklar içindeki yalnızlığı anlatıyor birey bazen etrafındaki kalabalığın içerisinde kendi içsel yalnızlığını aşamaz ve sosyalleşmek yerine yalnızlaşmaya başlar.
Büyük bir gökyüzünün altında topluluklar içerisinde yaşamak istemeyip, kendisine daha küçük bir gökyüzü ve sadece kendisinin yaşayacağı bir alan oluşturmaya çalışır...
Ne var ki kendisine küçük bir yaşam oluşturmaya çalışsa da toplum kendi kabuğuna çekilmesine izin vermez ve yalnızlığıyla baş başa kalmak isteyen insanları akıl hastalığı psikolojik sorunlar gibi sıfatlarla yaftalarlar...
Romandan çıkarılan anlaşılardan bir tanesi de, kendinize küçük bir alan da oluştursanız toplumdan ayrılsanız da farklı bir yaşam biçimine geçseniz de kafanızın içindekilerin sizinle beraber gideceğidir.
Hikayeyi anlatmak yerine yorumlamayı seçtim , psikoloji seven arkadaşların kesinlikle okumasını tavsiye ediyorum
"Hiç kimse"
Anett ..onu doğuran annesinin kızına verdiği "hiç kimse" anlamına gelen Netoçka ...
Dotoyevski bu kitabı 1849 yılında yazmaya başlar fakat devrimci faaliyetleri sebebiyle sürgüne gönderilir ve kitap yarım kalır
Kitabın birinci bölümünde Netoçka annesi ve üvey babasıyla çilekeş bir hayat sürer babası ile ilişkisi ve ona bağlanma şekli normalin dışındadir.Annesi hasta bir kadın olup, ölmeyi bekleyen bir zavallıdır
Anne ölür üvey baba Netoçkayı sokağa atar fakat o da ölür.
Netoçka evlat edinilmiştir
İkinci bölüm ,yeni evinde bir türlü kendine gelemez sürekli ağlar veya sessizce köşelere saklanır.Bu durumdan rahatsız olan aile büyükleri evin küçük kızıyla arkadaş olmalarını isterler.Fakat bu arkadaşlık yine farklı bir bağlanma şekliyle son bulur ...
Üçüncü bölümde ise evin, evli ve çocuklu büyük kızının yanında yaşamaya başlar gitgide büyür ve olanları daha iyi kavrar...
Trawmalarla dolu bir hayat hikayesi ...
Dostoyevski severlere tavsiye ederim
Beyaz GecelerAşk
Nahif ve dört güncük süren bir aşk hikayesini anlatır Beyaz Geceler...Dostoyevski romanlarını okumaya Beyaz Geceler romanından başlayın diyorlar ...
Hayalperest bir adamın ve sevgilisini bekleyen bir kızın dört gün süren hikayesini anlatıyor kısaca özetleyelim :)
İlk gece: St. Petersburg sokaklarında geceleri yalnız yürümekten keyif alan ve insanlarla bağ kurmakta zorlanan hayalpetest adam, ağlayan genç bir kız olan Nastenka ile karşılaşır ve ona yardım eder, destek olur
İkinci ve Üçüncü gece: İkili birbirlerinin hayat hikayelerini anlatır. Nastenka, ninesinin yanında yaşayan ve ninesinin kiracısına aşık olan genç bir kızdır. Kiracı başka bir şehre gitmiş ve bir yıl sonra geri dönüp onunla evleneceğine söz vermiştir. Bu sırada hayalperest adam , Nastenka'ya aşık olur ve ona duygularını açar.
Dördüncü gece: Nastenka kiracıdan yani sevdiği adamdan umudunu kesmek üzereyken mektup alır. Sevdiği adam şehre dönmüştür. Nastenka, hayalperest adamı sevmesine rağmen kalbi asıl sevgilisinden yana olduğu için ona döner. Adam kırılsa da bu dört gün ve tattığı kısa sevgi kırıntısı için ona teşekkür eder ve tekrar eski hayalperest yalnızlığına döner.
Beyaz Geceler, insanın iç yalnızlığını ve karşılıksız sevginin yarattığı duygusal sarsıntıyı coşkulu bir dille işlemiştir.
Kalabalık içerisinde yalnız kalan insan...