Yıldızlar Işıl ışıldı gökyüzünde, başını kaldırıp yukarıya bakınca elinde olmadan şöyle soruyordu kendine insan;
"Böyle bir gök kubbenin altında öfkeli huysuz insanlar olabilir mi?
Hala titrediğimi gören annem eski mantosuyla beni örterken yavaşça "Zavallı Netoçka'm galiba sen de benim gibi hasta çelimsiz bir kız olacaksın" diye mırıldandı...
Hayatta benim gibi anormal derecede içine kapanıp başka çocuklara rastladığımda gördüm ki , onlar da bir kere bağlandıklarında başkasına kalplerinde yer veremiyorlardı