Filiz Genç İpek
@Kitapsever57
17 Yaşından bu yana STK’larda yer aldım. Son 25 yıldır kadın ve çocuklar için gönüllü olarak çalışıyorum.Emekliyim. Üç ayrı kitap kulübünde Ayda birer kez okuduğum kitapları tartışıyorum. Evliyim, anneyim.Hayvanseverim.
Şu anda okuduğu kitap
Kana bulanmış giysilerle birlikte çürüyen et kokusu, onlarca yıl yıpranan kemiklerin parlaklığı ve daha neler neler sansürlenecekti. Film üzerinden aktarılamayacak bir sürü his hikayenin içinde aynı o masum insanlar gibi kaybolacaktı. Bu işi yapmaya çalışırken hayatlarımıza kabuslar sızacaktı. Sınırları aşan bu korkunç şiddetin etkileri ortadan kalkacaktı. Dört yıl önce çıkardığım kitapta askerlerin alev makinaları ile caddede duran silahsız vatandaşları hedef almasını ya da yüzleri su toplamış ve vücutları beyaz boyayla kaplanmış acil servise kaldırılan insanları yazmamayı seçmiş olmam gibi, İnson'da bu hikayeyi filmleştirmeyi reddetmişti.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Sadece bir seferlik bir keşifti."
İnson, vücudunu iki eliyle yerden kaldırarak devam ediyor.
"Bu olaydan ancak altı yıl sonra resmi olarak kalıntılar toplanmaya başladı."
İnson'un karanlık kitaplığın alt rafında gezinen eli duruyor.
"Üç yıl boyunca dört yüz ceset toplandı ve 2009'da çalışmalar durduğu için üç binden fazla ceset madenin içinde kaldı."
İnson bin sayfalık koca bir kitabı yerinden çıkarırken konuşmaya devam ediyor.
"O üç yıl sadece madende değil, aynı zamanda yurt genelindeki katliam alanlarındaki kalıntıların-da gün yüzüne çıkarıldığı dönemdi."
Gazete kupürü destesini yere bırakıyorum.
Çünkü daha fazla kemik görmek istemiyorum. Bu yazıları toplayan kişinin parmak izlerinin artık benimkilerle üst üste gelmesini de istemiyorum.
•
Mum ışığını 1995 tarihli haberin manşetine yaklaştırıyorum. Gyongsan'daki bir sivil toplum kuruluşunun kobalt madeninin önünde ilk kez bir ağıt ayini düzenlediğine dair bir haber. Sonraki kupür ise 1998 tarihli bir haber. Kuzey Gyongsang Bölgesi'nin her yerinden gelen yaslı aileler madenin önünde büyük bir anma töreni düzenlemiş.
Sessizlik içinde birbirimizin yüzüne bakıyoruz.
Daha da derinlere iniyoruz.
Okyanusun derinliğinin gümbürtüsüyle el ele, hiçbir canlının ışık yaymadığı o karanlıktan geçiyoruz.
"Ondan sonrasında annemin topladığı hiçbir veri yok, otuz dört yıllık süreçte."
İnson'un sözlerini içimden tekrarlıyorum. Otuz dörtyıl. ". . . Askeri hükümet istifa edene ve hükümetin başına ilk
sivil devlet başkanı gelene kadar."