17 Yaşından bu yana STK’larda yer aldım. Son 25 yıldır kadın ve çocuklar için gönüllü olarak çalışıyorum.Emekliyim. Üç ayrı kitap kulübünde Ayda birer kez okuduğum kitapları tartışıyorum. Evliyim, anneyim.Hayvanseverim.
Sözün kısası, ihtiyar Matthew Maule sihirbazlık suçuyla idam edilmişti. Bu bize, daha başka şeylerle beraber, şunu da öğretiyor ki, nüfuz sahibi sınıflar ve halka önderlik etmeyi üzerlerine alanlar, en çılgın halk kütlelerinde görülen bütün çılgın hatalara aynen düşebilirler. Din adamları, hakimler, devlet adamları -günün en akıllı, en sakin, en dindar adamları- darağaçlarını kuşatanların en ön safında idiler; bu kanlı işleri en çok onlar alkışlıyor, ve feci şekilde
yanıldıklarını da en son kabul eden onlar oluyordu.
Sayfa 14 - Büyüyen Ay yayınevi, İstanbul, 1.baskı ekim 2018·Kitabı okudu
Daha önce Vejeteryan’ı okumuştum. Bu kez iki kitabını arka arkaya okudum. Çocuk Geliyor ile Veda etmiyorum. Han Hang çok yetkin bir yazar. Çok sade ama çok etkileyici bir dili var.
Kitapları okurken dayak yemiş gibi oldum. Asya’da önce Kore’de sonra Vietnam’da Amerika’nın çıkarları için onların emriyle katledilen insanların, vahşetin öyküsünü okurken, Libya, Irak, Suriye’yi de düşünmemek elde değil.
Gördüğüm kadarıyla yönetimlerin çıkarları için en kolay vaz geçilen değer ise insan. Yani kendi halkları.
Bu kitapların konusu Jeju katliamı ile Adnan Menderes hükümetinin Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne sormadan olup bitti ile ve yine Amerika’nın isteği üzerine asker gönderdiği Kore Savaşı arasında sadece iki yıl var.
O savaşın sonunda Kore’nin durumunda fazla bir şey değişmedi. Yine kuzey ve güney olarak devam ettiler.
Veda Etmiyorum’da “Kuzey Kore’den gelen kin dolu sağcı gençlerin” nefret duydukları “kızıllar” olarak nitelendirdikleri halkın kundaktaki bebeğini bile kurşunladıklarından söz ediyor. O Kuzey ki bu gün en koyu kızıl yönetim biçimine sahip. Okurken hem bizim Kore şehitlerimizi, gazilerimizi hem de şimdiki durumumuzu tekrar tekrar hatırladım.
Okuyun derim…
Veda EtmiyorumHan Kang · April Yayıncılık · 20242,213 okunma
Annem dönüp bana baktı, hafifçe gülümsedi ve avucuyla yanağımı okşadı. Ardından saçlarımı, omzumu ve sırtımı da sırayla okşadı. İçimi sızlatan bu sevgisinin iliklerime kadar işlediğini hatırlıyorum. İnsanın iliğini donduran, yüreğini daraltan. . . O zaman anladım... Sevginin ne korkunç bir ıstırap olduğunu."
•