Filiz Genç İpek
@Kitapsever57
17 Yaşından bu yana STK’larda yer aldım. Son 25 yıldır kadın ve çocuklar için gönüllü olarak çalışıyorum.Emekliyim. Üç ayrı kitap kulübünde Ayda birer kez okuduğum kitapları tartışıyorum. Evliyim, anneyim.Hayvanseverim.
Şu anda okuduğu kitap
Shevek gülümseyerek "Sonsuzlukla ilgisi yok," dedi - gümüşi renkte, gölgeler içinde, zayıf, tüylü bir adamdı. "Yaşamı bütün olarak görmek için tek yapman gereken şey, onu ölümlü olarak görmek. Ben öleceğim, sen öleceksin; başka türlü birbirimizi nasıl sevebilirdik ki? Güneş de bir gün sönecek, başka türlü nasıl parlamaya devam edebilir? "
"Senin şu durmadan konuşman, şu lanet olasıca felsefen yok mu!"
"Konuşma mı? Konuşma değil. Akıl yürütme değil. Elin dokunuşu bu. Bütünlüğe dokunuyorum, onu tutuyorum. Hangisi ayışığı, hangisi Takver? Ölümden nasıl korkabilirim? Onu tutarken, ellerimde ışığı tutarken
Reklam
Neden bu kadar güzel görünüyor?" dedi Takver; kavuniçi battaniyenin altında, Shevek'in yanında yatıyordu. Işık sönüktü. Üzerlerinde soluk Metruk Uzay İşgalleri asılı duruyordu; pencerenin dışında parlak dolunay asılı duruyordu. "Tıpkı bunun gibi bir gezegen olduğunu, yalnızca daha iyi bir iklimi ve daha kötü insanları olduğunu, hepsinin mülkiyetçi olduğunu, savaştıklarını, yasalar koyduklarını, başkaları açlıktan ölürken yediklerini, yine de buradaki insanlar gibi yaşlandıklarını, şanslarının kötüye gittiğini, dizlerinde romatizma olduğunu, ayaklarında nasırlar çıktığını... bütün bunları bildiğimiz halde, yine de hala nasıl bu kadar mutlu görünüyor; sanki oradaki yaşam çok mutlu olabilirmiş gibi.
"Shev, hiç teşbih usulünde 'hastalık' denen şeye, toplumsal sevgisizliğe, mutsuzluğa, yabancılaşmaya, bütün bunlara yine teşbih yoluyla acı, acı çekme de denebileceğini düşündün mü? Ya da acı gibi bunun da organizmada bir işlevi olduğunu?"
" Hayır ! " dedi S hevek şiddetle. "Ben kişisel, ruhsal terimlerle konuşuyordum . "
"Ama fiziksel acıdan, yanıklardan dolayı ölen bir adamdan söz ediyordun. Bense ruhsal acıdan söz ediyorum! İnsanların yeteneklerinin, çalışmalarının, yaşamlarının boşa gittiğini görmelerinden. Akıllıların aptallara boyun eğmelerinden. Güçlülük ve cesaretin kıskançlık, güç hırsı ve değişme korkusu tarafından boğulduğunu görmelerinden.
Zamanın, kaynağına doğru yukarı akan bir ırmak gibi kendi üstüne katlandığını görüyordu._İki anın eşzamanlılığını iki elinde tutuyordu, ellerini ayırdığında iki anın bölünen sabun köpükleri gibi ayrıldıklarını görerek gülümsedi. Tam olarak uyanmadan kalkıp günlerden beri ondan kaçıp duran matematik formülünü karaladı. Uzayın, merkezdeki bir boşluğa doğru yaklaşıp duran, çöken bir küre gibi üzerine doğru büzüldüğünü, yaklaştığını, yaklaştığını gördü ve boğazında bir imdat çığlığı tıkanmış, sessizce kendi sonsuz boşluğunun bilgisinden kaçmaya çalışarak uyandı.
Çocukluğundan beri birçok bakımdan başkalarından farklı olduğunu biliyordu. Bir çocuk için böyle bir farklılığın bilinci çok acı vericidir, çünkü henüz bir şey yapmamış ve bir şey yapacak durumda olmadığından, bunu mazur gösteremez. Kendi açılarından farklı olan büyükIerin varlığı, böyle bir çocuğun tek güven kaynağıdır; Shevek ise buna sahip değildi. Babası gerçekten son derece güvenilir ve şefkatliydi. Shevek ne olduysa ve ne yaptıysa Palat onaylamış ve sadık kalmıştı. Ama Palat'ta bu farklılık belası yoktu. O başkaları gibiydi, topluluk yaşamının çok kolay geldiği bütün o diğerleri gibi. Shevek'i seviyordu; ama özgürlüğün ne olduğunu, bunu aşabilen tek şey olan o herkesin yalnızlığına saygı gösterme duygusunun ne olduğunu gösteremezdi ona.
Reklam