Serap Kaya
@Kitapsevmek
Öğretmen
Lisans
Yozgat
1108 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şimdi okulun kapısının eşiğinde, durup içeri bakıyorum. Çocuklarımızı ve gençlerimizi nasıl bir özensizliğe, bilimden yoksun bir eğitime, daha da önemlisi mutsuzluğa mahkûm ettiğimizi görüyorum. Aynı eşikten dışarı bakıyorum. Çocukları tanımayan, onlarla zaman geçirmeyen, gençleri dinlemeyen, hayallerini merak etmeyen yetişkinlerin onların geleceğini tasarlamaya çalıştıklarını görüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çocukların yapabilmeye olan inançları, iyi olma halleri ve azimleri doğuştandır. Sonra biz çıkarız karşılarına ve uçabileceklerini zannettikleri kanatlarını kırarız birer birer. Bunu da onları eğitmek için yaptığımızı söyleriz sağa sola.
Çocuk yetiştirirken iş, evde de bitmiyor. Toplumun her kesiminde maruz kalınan dünya düzeninin "başarı algısı" ile mücadele etmek zorundayız. Karşısındakini sömürerek ve ezerek bir yerlere gelenler, ayak oyunları ve yalanlarla yükselenler, yaptığı ahlaksızlıkları girişimcilik olarak sunanlar, görevini kötüye kullanmayı gülümseyerek anlatanlar, zenginliğinin kaynağının çalmak olduğu bilinenler, kayırma ve şakşakçılık ile makam mevki sahibi olanlar, nefret dilinden beslenenler, kul hakkı yiyenler bu toplumda "başarılı" olarak adlandırıldıkça bize daha çok iş düşüyor. Başarının zenginlik, makam mevki sahibi olmak, yükselmek, çok para kazanmak olmadığını göstermeliyiz. Gerçek başarının bu kötülüklerin karşısında beslediğimiz, sıkı sıkıya tutunduğumuz iyilik olduğunu çocuklarımızın tam kalbine yerleştirmeliyiz.
Bugün şikayet ettiğimiz toplumsal sorunlarımızın gökten zembille inip bir anda ortaya çıkmadığı bir gerçek. Yıllar içinde farkIı kanallarla beslenen, büyütülen kötülük dili içinden çıkılamaz bir hâl almaya başladı. Ötekileştirmenin, nefretin, bencilliğin, sorumsuzluğun, yapılan hatayı kabul etmemenin, özensizliğin, tüketim çılgınlığının, hoşgörüsüzlüğün, ayrımcılığın, sevgisizliğin tavan yaptığı günler yaşıyoruz.
Rakel Dink, “Bir bebekten bir katil yaratan karanlığı sorgulamadan hiçbir şey yapılamaz.” demişti.
Anne ve babalar, sadece çocuklarıyla kurdukları ilişki ve onlara karşı tutumları ile değil, yaşamı algılayış biçimleri ve sosyal yaşamlarında kurdukları dille de çocukları için bir evren oluştururlar.