Karenin köpek değil de insan olsaydı, Tereza' ya çoktan, " Buraya bak, her gün şu çöreği ağzımda tutmaktan bıktım, içime fenalık geldi. Değişik birşey gelmiyor mu aklına?" Demişti bile. İşte insanoğlunun bütün bahtsızlığı burada yatıyor. İnsan zamanı bir döngü izlemiyor; onun yerine dümdüz bir çizgide ileriye doğru gidiyor. İnsan bu yüzden mutlu olamıyor, mutluluk yinelenmeye duyulan özlemdir.