İREM
@Kitapstagram9
Öncelikle kitaba çok büyük bir heyecan ile başladım ve ilk yüz sayfa gayet güzeldi. Olayları, karakterleri ve evreni anlamaya çalışırken oldukça keyif aldım ve itiraf etmeliyim ki yazarın kurduğu evren tahmin ettiğimden daha güzeldi. Ancak bir süre sonra sıkılmaya başladım. Üç kardeş olarak Basette kardeşler oldukça ölümcül olarak yetiştirilmiş olsalar bile kitapta daha çok aksiyon sahnelerinin olmasını isterdim. Larkyra sanki ona atfedilen yeteneklerini yeteri kadar gösteremedi gibi hissettim. Aslında bir puan daha düşük verecektim ancak kızların hem hazır cevap halleri hem de babaları ile kuruduğu bağ ve sevgi çok hoşuma gitti. Seri sırası ile diğer kardeşlerin hikâyeleri ile devam edecek sanırım ve o kitaplardan biraz daha umutluyum açıkcası.
Öncelikle kitabı tahmin ettiğimden daha çok beğendim. Kitap en başta Oliver'ın başından geçen bahtsızlığı anlatacağını söylese bile okurken sinir krizi geçirdiğim yerler oldu. Oliver tam mutlu oldum derken bir an da olaylar öyle bir değişiyor ki şaşıp kalıyorsunuz. Dili çok akıcı ve okudukça gidiyor ancak özellikle son sayfalara doğru olaylar, sırlar çözüldükçe daha çok merak artırıyor. Hatta tahmin etmediğim kadar çok şaşırdığım yerler oldu.
Kitabımı ilk aldığım da okuması zor olur dşye düşünüyordum çünkü yazarı ilk defa okuyacaktım ancak şaşırtıcı bir şekilde akıcı bir dile sahipti. Bunun haricinde kitabın baş karakterin de örtülü depresyonu görebiliyorsunuz. Kendisi boş ve hissiz iken sadece bir şekilde kabul görmek için yaptıkları aslında hayata tutunma çabasını görülüyor. Ancak bu maskelemenin yaşamın sonuna kadar devam ettirilemeyeceğini, bir şekilde başka yollar bulunmaya çalışacağını anlatıyor. Bir ihtimal bu durum çocukluktan kaynaklanıyor. Yazar çocukken ailesi hakkında ayrıntılı bilgi vermediği için zor olsa da hep beraber yemek yerken hissettiği zorluklar bile aslında sadece çocuk olduğu için geri plana atılmasının durumun başlangıcı olarak düşünülebilir. Burada aslında dikkat edilen nokta ailenin çocuğa göstereceği koşulsuz sevgi ve saygının önemi gösteriyor.
Öncelikle epik fantastik okumak istiyorum ama gözüm korkuyor diyenler için şans vermeleri gerektiğini düşündüğüm bir kitap. Şahsi görüşüm olrak Yüzüklerin Efendisini okuyamamış bu yüzden epik fanstastikten gözü korkmuş biri olarak bu tabularımı yıktı. İlk 30 sayfa olaya aniden daldığı için ağır ilerliyor gibi görünüyor ancak bir 100 sayfa sonra öyle güzel ve akıcı bir hale geliyor ki... Hele son 200 sayfa enerji hiç düşmedi ve şaşkınlığımın ardı arkası kesilmedi diyebilirim.
Kitabın ben de çok ayrı bir yeri oldu diyebilirim. Kitabımız evli ve iki çocuk sahibi bir kadının zaman için yaşadığı bazı farkındalıkları anlatıyor. Belirgin bir sorun olmamasına rağmen başrolümüzün içinde yeşermeye başlayan evli olmasaydı, çocuk sahibi olmasaydı, toplumun oluşturduğu normlar olmasaydı nasıl bir hayatının olacağı ve buna yönelik adımları bence günümüz kadınları içinde geçerli bir bakış açısıydı. Ayrıca istediği gibi bir aşk yaşamanın küçük ve huzurlu bir telaşını da yaşatıyor bize kitap. Kalıpların dışına çıkıldığında nasıl huzurlu bir yaşamın olabileceğini görebiliyoruz.
Bu spoiler olabilir emin değilim: kitabın içinde sonunun ne olacağı çok güzel bir şekilde açıklanıyor ancak sonunu okuyana kadar anlamıyorsunuz. Ben bitirdikten bir süre sonra bu gerçeği fark ettim ve çok hoşuma gitti.
