Annemle babam bana asla zalimlik etmediler. Belki de herhangi bir duyguyu fazla kuvvetli hissedemeyecek kadar yorgun düşmüşlerdi. Benim için elbette en iyisini isterlerdi ama bunu çocuklarının her biri için istemişlerdi. Kimse sizi çocuklarınız için bir şey istemekten alıkoyamazdı ama çoğu zaman istediklerinize kavuşamazdınız. Bazı insanların bunu layıkıyla anlaması için ebeveyn olması gerekir. Ben öyle değilim. Ben bunu anne babamı izleyerek öğrendim.
Sayfa 66 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okuyor
Bir hikâyeyi bilmekle onu yazmak arasındaki fark nedir? Biz çocukken sormam gereken ama o zamanlar nasıl soracağımı bilmediğim sorular şunlardı: Bir hikâyeyi bilmek yeterli değil midir? Onu yazmak için zaman harcamak neden?
Cevabı şimdi buldum, hem Fabienne hem de kendim için. Bizim kim olduğumuz ve ne bildiğimiz dünyanın umurunda değil. Hikâyelerin yazılması gerek. Başka nasıl intikam alabiliriz?
Sayfa 34 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okuyor