Musa Kaya
@Kiton
Umduğumu bulamadım;Bilim
BÜYÜK BİR HAYAL KIRIKLIĞI;
Kitabı okumayı ilk çıktığı günden beri aklıma koymuştum ancak çok popüler olan yapıtları o zamanlarda okumaktan hoşlanmadığım için biraz beklettim.
Şimdi diyorum keşke okumasaydım. Kitap tüm gençlere tavsiyelerden oluşmuyor yüksek bir zümrede yaşayan gençlere hitap ediyor ve ayrıca bir ömür nasıl yaşanır değil İlber hoca bir ömrü nasıl yaşadı olmalı kitabın ismi.
Kitapta Türkiye yalnıza İstanbul'dan oluşan bir oluşum gibi bahsediliyor sadece İstanbul da yaşayanlara tavsiyeler var.
Kısaca ben kitapta aradığımı bulamadım ve beklediğim verimi alamadım.
Musa Kaya
Ben okumadım, okumaya da niyetim yok. İlber Hoca'yı severim, iyidir. Ama nedense onu izlerken öyle aşırı dikkatle izlemiyorum. İzlemiyorum dedim ,çünkü videoları ile önplanda. Böyle olunca kitabını okumadım. Tıpkı Celal Şengör'ü ciddiye almadığım gibi. Popüler olmanın gerçekten de iyi bir şey olmadığını iyice anladım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“En karanlık an, şafak sökmeden önceki andır.”
Musa Kaya
Hava tamamen kapalı veya açık gökte dolunay varsa tüm gece aynı oranda karanlıktır. Gece zayıf da olsa ışık yayan yıldızlar altında yürürken ne ay ne kara bulutları hatırlarsın. Sabahın olmasını belki hiç istemez, beklemezsin. Sabah olmasını umursamaz, ışıkları sana pek pek ulaşmasa da güneş yerine on binlerce yıldızın vardır.
Madem onlara benzeyecektik, düşmanları neden yurttan kovduk?
Musa Kaya
Ayşe Kulin, Abdurrahim karakoç :) İki ismi aynı anda takip etmek i.
Daha çok yol var mıdır? Yoo, şu ilerideki nehri geçmek, şu yeşil tepeleri aşmak yeterlidir. Belki de varmışızdır bile. Şu ağaçlar, kırlar, şu beyaz ev belki de bizim aradığımız şeylerdir. Bir an, bunun doğru olduğuna inanıp, orada durmak isteriz. Sonra, kulağımıza ileride daha iyisinin olduğu çalınır ve tasasız bir biçimde yeniden yola koyuluruz.
İnsan, böylelikle, umut dolu, kendi yolunda gider durur; günler uzun ve sakindir, güneş yukarıda gökyüzünde parlamakta ve akşam bastığında üzülerek yok olmaya yüz tutmaktadır.
Ama bir noktada, belki de içgüdüsel olarak, insan geri döner ve arkasındaki bir kapının kapanarak dönüşü olanaksız kıldığını fark eder. İşte o zaman, bir şeylerin değişmiş olduğunun ayırdına varırız, güneş eskisi gibi kıpırtısız değildir, hızla hareket etmektedir; ne yazık ki, henüz bakmaya bile fırsat bulamadan, onun ufkun ucuna doğru hızla kaydığını, bulutların da gökyüzündeki mavi koylarda hareketsiz durmadığını, birbirlerinin üzerine çıkarak kaçtıklarını, iyice acele ettiklerini görürüz; zamanın geçtiğini ve günü gelince yolun zorunlu olarak son bulacağını anlarız.
Belirli bir zamanda, arkamızda bir kapı kapanır, kapanır ve bir şimşek hızıyla kilitlenir; geri dönecek zaman kalmamıştır.
Musa Kaya
Tıpkı can sıkıcı ama kendini izlettiren sanat filmleri gibi. İnsanı bunaltma sebebi, sürekli beklemesi kahramanın. Bunalttı , çünkü bizler de bekledik bir şey olmadı ama. Bekleyerek ömür biter :(
Daha çok yol var mıdır? Yoo, şu ilerideki nehri geçmek, şu yeşil tepeleri aşmak yeterlidir. Belki de varmışızdır bile. Şu ağaçlar, kırlar, şu beyaz ev belki de bizim aradığımız şeylerdir. Bir an, bunun doğru olduğuna inanıp, orada durmak isteriz. Sonra, kulağımıza ileride daha iyisinin olduğu çalınır ve tasasız bir biçimde yeniden yola koyuluruz.
İnsan, böylelikle, umut dolu, kendi yolunda gider durur; günler uzun ve sakindir, güneş yukarıda gökyüzünde parlamakta ve akşam bastığında üzülerek yok olmaya yüz tutmaktadır.
Ama bir noktada, belki de içgüdüsel olarak, insan geri döner ve arkasındaki bir kapının kapanarak dönüşü olanaksız kıldığını fark eder. İşte o zaman, bir şeylerin değişmiş olduğunun ayırdına varırız, güneş eskisi gibi kıpırtısız değildir, hızla hareket etmektedir; ne yazık ki, henüz bakmaya bile fırsat bulamadan, onun ufkun ucuna doğru hızla kaydığını, bulutların da gökyüzündeki mavi koylarda hareketsiz durmadığını, birbirlerinin üzerine çıkarak kaçtıklarını, iyice acele ettiklerini görürüz; zamanın geçtiğini ve günü gelince yolun zorunlu olarak son bulacağını anlarız.
Belirli bir zamanda, arkamızda bir kapı kapanır, kapanır ve bir şimşek hızıyla kilitlenir; geri dönecek zaman kalmamıştır.
Musa Kaya
Hayatımda okuduğum en can sıkıcı kitap, ama bir o kadar da etkileyici. Boşa giden ömür, bir şeyler olacak diye beklemenin gereksizliği.