Zeynep
@Kitrane
Dost edindim en yaramaz kargaları ve inanır mıydın? Çöplüğe götürmediler hiç.
67 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·88 syf.·
2025 10. kitabı
Reklam
Görüyorum ki, yaz gecelerinde genç insanlara hikâyeler anlatmak tehlikeli bir şeymiş. İnsan kolaylıkla budalaca fikirlere ve gereksiz düşlere kapılabiliyor.
Macera hayalleri kurduğu kesindi, bir genç kızın maviliğin içinde amaçsızca süzülen beyaz, uçarı bulutlara benzeyen hayallerini ve sonra akşamları bulutlar gibi daha sıcak renklere bürünen, önce pembe, ardından yakıcı bir kızıllıkla ışıyan o hayalleri kim bilebilirdi ki? Ona burada her şey olası görünecekti. Ben de onun için gizemli bir âşık yaratmaya karar verdim.
Bana inanınız ki, bu yaşlardaki genç kızlar için okudukları şiirlerin iyi mi kötü mü, sahici mi yoksa uyduruk mu olduğunun hiç önemi yoktur. Dizeler onlar için susuzluklarını dindiren kadehlerdir, içindeki şaraba dikkat etmezler, çünkü daha içmeden sarhoşturlar. İşte bu kız da özlemle öylesine doluydu ki, taşkınlığı gözlerini parlatıyor, parmak uçlarına masanın üstünde trampet çaldırıyor, kendine has bir hantallığı olmakla birlikte yürüyüşüne yine de uçarılıkla ürkeklik arası canlı bir salınım katıyordu. Biriyle konuşmaya, bu doluluğunu biraz azaltmaya susadığı görülüyordu, ama konuşacak kimse yoktu, çevresinde yalnızlıktan ve sağında solunda iğnelerin hışırtısıyla iki kadının soğuk ve temkinli bakışlarından başka bir şey yoktu.
Kızı izlemek, hülyalı ve nemli bakışlarını, karşısına çıkan her kediyi ve köpeği okşayışındakı abartılı ölçüsüzlüğü, hiçbirinin sonunu getiremediği pek çok şeye girişirkenki huzursuzluğunu görmek beni son derece duygulandırıyordu. Akşamları otel kitaplığından aldığı birkaç zavallı cildi hızla karıştırırken ya da yanında getirmiş olduğu herhalde Goethe ve Baumbach'tan iki şiir kitabının sayfalarını çevirirken nasıl da telaşlı olur.
Reklam