Zeynep
@Kitrane
Dost edindim en yaramaz kargaları ve inanır mıydın? Çöplüğe götürmediler hiç.
67 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Puan vermedi·173 syf.·
2025 11. kitabı
Sonsuz bir uykudayım şimdi. Hem ormanın üstünden kendi ağaç haline bakan yaşlı bir kadınım, hem ormandaki ağacım. Bundan büyük mutluluk, bundan anlamlı bir vaat olamaz, cennet benim rüyam, o rüyadaki ben ve olduğum ağaç.
Sonsuz bir uykudayım şimdi. Bir ormanın üzerinde uçuyorum. Ormana yakın. Çam kokusu kaplıyor ruhumu. Ağaç oluyorum. Ağacı anlıyorum. Kimsenin gözle göremeyeceği bir yaşama hali onunki. Sakin, emin lakin keskin, sımsıkı. Sular içiyor topraktan, kimse görmüyor, karıncalar dolanıyor gövdesinde aşağıdan yukarıya ve yukarıdan aşağı kimse bilmiyor, rüzgar savuruyor yapraklarını, içerliyor mu umurunda değil mi duyulmuyor. O en iyi şey oluyor, ormanda kimsenin görmediği duymadığı bilmediği bir ağaç. Başka türlüsünü beceremediği için değil. Ormanda bir ağaç olmak kusursuz bir oluş hali. Sırf bu sebeple. İstese her şey olabilir, istese rüyasında kendi varlığını bir ağaç olarak gören yaşlı bir kadın olabilir. İstemiyor. O, rüyada bir ormanda kimsenin görmediği duymadığı bilmediği bir ağaç olmayı tercih ediyor. Oluyor. Çam kokuyor. Ve hiçbir kuvvet rüyasında ağaç olan bir kadını uykusundan uyandıramaz. Beni o cisimler dünyasına bağlayan herhangi bir oluş hali kalmadı. Artık bir ağaç olabilirim.
Reklam