Kıvırcıx
@Kivircix
Hell is empty, And all the devils are here.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Son dönemde yaşadıklarıma çok yakın olduğu için sevdim, belki de bu yüzden biraz objektif olmaya bilirim. Eserin neden düşük puan aldığını anlamadım. Herkese tavsiye ederim. Bu cümle tüm eseri yorumlamaya yeter.
Dünyada anne olmakdan zor birşey yoktu. Doğurmak da, yalnız büyütmek de aç bırakmamak da, eliyle savaşa göndermek de kolay değildi.
Tekrar okur muyum? - Evet
Yazım tarzı, anlatım şekli harika, ama gel gelelim hikaye konusu pek iç açıcı değil. İlk başlarda hayatta böyle şeyler de olur diye düşünmüştüm. Başkasının hayatımıza girmesi, nasıl tedbir almamız gerektiğini dolayı yolla izah ediyor diye düşündüm. Fakat çocuklar benim kırmızı noktamdır. O bebeğin ölümüne tek üzülen Otilye, bebekten çok Otilyeye üzülen ebeveyler. Tabii ki mantıksal olarak haklılar, kız bilerek yapmadı. Ama insan doğası gereği gerçek hayatta bu mantığa aykırı davranır, ne bileyim yıllarca affetmez Otilyeyi, kendisini. Burdaysa tam tersine, hatta çocuğun ölümüne sevinen Binbaşı ve Eduardın neredeyse zil takıp oynamaması kalmış, hepsi aşkı için bebeği feda etmiş resmen. Karakterlerin karaktersizliğini sevmedim. Tek Otilye gerçek vicdan azabı çekerek yazara yakışır şekilde hayatını sonlandırmış. Tekrar okur muyum? - Aynı psikolojiye düşmemek içim Hayır
Yazım tarzı, uslubu güzel ama mevzusunu pek beğenmedim. Koşulsuz şartsız itaat hiçbir şekilde kabul edilemez benim açımdan. Ve hikaye yarım yamalak etkisi veriyor. Birden bire bitiyor, yine sorgusuz sualsiz. Tekrar okur muyum? - Hayır
