Kızmıyorum, çünkü kızgınlık güçlüler içindir; kendime boyun eğmiyorum, çünkü boyun eğmek asiller içindir; sessiz de kalamıyorum, çünkü sessizlik yüceler içindir. Bense ne güçlüyüm, ne asilim ne de yüceyim. Acı çekiyor ve hayal kuruyorum.
Neredeyse istemeden hayatımı böyle şekillendirdim ancak içine o kadar çok içgüdüsel sanat koydum ki kendim için bile tamamen anlaşılmaz bir fert oldum.
Hayalimizi öldürmek, kendimizi öldürmektir. Ruhumuzu parçalamaya benzer. Hayal, en hakiki şekilde, tüm anlaşılmazlığı ve yok edilmezliğiyle bizim olandır.