Eski beni özledim, anne.
Fütursuzca gülen,
her şeye hemen kırılmayan hâlimi…
Umursamazlığı bir kalkan gibi taşıyan beni.
Gururunu putlaştırıp
herkesi hayatından silmeyen
o eski beni.
Şimdi yalnızım.
Kimsesizim.
Bir çadır kuracak toprağı bile olmayan
bir Bedevî gibiyim.
Söyle anne,
ben artık neyim?