Ambulansa Alınmayan Hasta Yakını
@Koala34
I҉҉҉s҉҉҉t҉҉҉a҉҉҉n҉҉҉b҉҉҉u҉҉҉l҉҉҉
Ⓑⓔⓨⓚⓞⓩ
860 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"şimdiye kadar öğrendiğim tek şey, hiç bir şey öğrenemeyeceğim oldu."
böyle bir kitabı okuduğum için çok mutluyum,
maceracı bir kitap ve evden ayrılıp "samana"olmak isteyen iki kişi sonra yollarını ayırıp tek başına maceralara atılan bir adam. zenginlikten başı dönen ve bu durumdan iğrenip gene yola düşüp teknecinin yanında yaşamak isteyen biri. sonunda o iğrendiği zenginlik hayatından kaçarken arkasında bırakılan bir gebe kadın bunu bilmiyordu tabi. tam 30 yıl oldu babasından ayrılalı kim bilir babası nasıl perişandır ve oğlu olur oğlu bir gün kaybolur o gün anlar babasının neler yaşadığını. bir insan nasıl parasız pulsuz evden ayrılır orman da yaşamak ister ki hem de durumları o kadar güzelken. neden bir tek öğün yemek isterler ki? bunlara cevap buldukça daha da okuyasım geldi
Reklam
Ermiş kitabının devamı olan bu kitapta da yazar epey hikmetli sözlere ve güzel konulara değiniyor. Bu kitap da Ermiş kitabı gibi muhteşem. Ama ikisinin arasında bir kıyas yapacak olursam elbette ki Ermiş kitabı derim. Ama bu kitap da muhteşem. Yazarın kalemine sağlık.
Zweig'in de dedigi gibi;
"Bir insan kendisini bulduktan sonra, onun bu dunyada kaybedebilecegi hiç bir sey yoktur.Ve o kisi kendi içindeki insanligi anladiktan sonra, bütün insanlari anlayacaktir."
Öncelikle yazarımız, hayvan çiftliğinde ki hayvanlar üzerinden insanın kategorileşmesini metafor ve simgeler le anlatıp ,farkettirmeye çalışıyor.İdeolojilerin somut hâl almış hali kitapta anlatılıyor . Avrupa ideolojisinde geçmişte hâkim olan kölelik ve sömürge politikasının hayatları nasıl etkilediği hayvanlar üzerinden açıkça gözler önüne seriliyor. Domuzların en bilgilisi olan Üstat ‘ın rüyasında gördüğü tüm hayvanların özgür olması isteğiyle başlıyor tüm olaylar ,”iki ayaklı ne varsa düşman dört ayaklı ne varsa da dost oluyor “gözlerinde ,uzun uğraşlarından sonra özgür olduklarını düşündükleri hayvanları, beklenmedik bir son hazırlıyor ve korktukları şeylere inanmaktan başka seçeneklerinin olmadığını öğreniyorlar .
Ah zeze sen nasıl bir çocuksun böyle? Nasıl dokundun ruhumun kırıklarına?
Çok duygusal, insanın içini burkan bir kitap okumak için geç kaldığım bir kitap, hayatın tatlı ama daha çok acı yönünü gösteren bir kitap
Bana göre bu kitabı özetleyen bendeki cümle bu: Jose Mauto yaşadığı bütün acılarını, umutsuzluklarını, masumiyetini zezenin omuzlarına yüklemiş ve bizim acılarımıza ışık tutmak için satırlara dökmüş
İyi okumalar....
Reklam