“Anlar
Eğer, yeniden başlayabilirseydim yaşamaya
İkincisinde daha çok hata yapardım
Kusursuz olmaya Çalışmaz sırtüstü yatardım
Neşeli olurdum ilkinde olmadığım kadar
Çok az şeyi ciddiyetle yapardım
Temizlik sorunum bile olmazdı asla
Daha çok riske girerdim
Seyahat ederdim daha fazla
Daha çok güneş doğuşu izler
Daha çok dağa tırmanır daha çok nehirde yüzerdim
Görmediğim bir çok yere giderdim
Dondurma yardım doyasıya ve daha az bezelye
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım
Yeniden başlayabilirseydim eğer yalnız mutlu anlarım olurdu
Farkında mısınız bilmem yaşam budur zaten
Anlar sadece anlar… Siz de anı yaşayın.
Hiçbir yere yanında su şemsiye ve paraşüt almadan gitmeyen insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilirseydim eğer hiçbir şey taşımazdım.
Eğer yeniden başlayabilirseydim
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım, bir şansım daha olsaydı eğer.
Ama işte 85 deyim ve biliyorum…
Ölüyorum…
Don Herold “