Sanki benim, onların ve herkesin başına gelen bütün şeyler senin görmen ve öğrenmen içindi. Güçsüz biri olan sen, her çeşit iktarin sahibi olan benim üzerimdeydin. Çünkü olaylara müdahale etmeden hepimizi gören, seyreden sendin. Seni ezdigimizde ağlıyordun. Güçsüzlük belirtisi olarak yorumlanabilen bu şey aslında senin yaşamındi. Oysa biz taşlar kadar güçlü, bir o kadar cansizdik.
Hatce memedi görür görmez, olduğu yerde kalakaldı. Bitmişti. Uzun zaman böyle yan yana kaldılar. Dilsizlermiş gibi. Öylece birbirlerinin gözlerine baktılar.
Çanakkale için söylenegelir; metrekare başına onlarca mermi düşüyor diye
Bu kitap içinde soylenegelsin; sayfa başına gözyaşı dokülebilir diye. Çanakkale büyük bir mirastır.
DirilişTurgut Özakman · Bilgi Yayınevi · 20146bin okunma