Zorunlu yüzme testi; antidepresan ilaçların, muhtemel yeni bir ilacın antidepresan etkinliğinin
ve depresyon benzeri durumları oluşturmayı veya önlemeyi amaçlayan deneysel manipülasyonların değerlendirilmesi için kullanılan bir kemirgen davranış testidir. Fareler suyla dolu, kaçamayacaklarından emin olunan şeffaf bir tanka yerleştirilir ve kaçışla ilgili hareketlilik davranışları ölçülür. Fareler bu su tanklarına konduğunda doğal olarak önce kaçmak için yoğun bir çaba gösterirler. Daha sonra çabalarının beyhude olduğunu fark eden farelerde hareketsizlik başlar. Bu hareketsizliğin, davranışsal umutsuzluğun bir yansıması olduğu düşünülmektedir. Bu test, hayvanlarda majör depresyonun ortaya çıkmasında rolü olduğu gösterilen strese maruz kalmayı içerdiği için yaygın olarak kullanılmıştır.
Su tankının içindeki fareler doğal olarak kurtulmak için çaba gösterirler, sonrasında çabalarının bir işe yaramadığını anladıklarında ise umutsuzluk ve depresyon benzeri bir tablo yaşarlar. Bu durumun biz insanlardaki depresyona benzeyen bir tarafı var. Biz de stres altındayken bu stresten kurtulmak için çaba gösteririz, çabalarımızın boşa gittiğini anladığımızda ya da denemelerimiz başarısız olduğunda kendimizi bir depresyonun içinde buluruz, umutsuzluk ve karamsarlık tüm benliğimizi sarar. Tıpkı bu örnekteki fareler gibiyizdir.
Deneyimize dönelim... Farelerin yüzme davranışlarını takip eden araştırmacılar deney kapsamında farelere antidepresan ilaçlar verdiler. Farelere antidepresan verilmesi görünüşte işe yaradı, fareler yüzmeye devam etti ve hayatta kalma mücadelesi verdiler. Bir grup fareye ise antidepresan ilaçlar verilmedi, onlar ilaç alan farelere kıyasla erkenden pes etti ve yaşama tutunmayı bıraktılar. Çalışmayı yürüten ekibin bu basit görünen ama eşsiz keşfin ardından,