Kadınlar, kız çocuk oldukları için gördükleri ve bir şekilde kabul ettikleri eziyeti, oğullarına değil kızlarına yaşatıyorlar. Çocuk sahibi olduğumuzda da içimizden tanımadığımız biri çıkar. İşte o, olumsuz yanlarımız kadar en derin travmalarımızın da can bulduğu yeni bir kişidir. "Anne arketipi" (mother archetype), zıt kutuplu "melek" (angel) ve "kötü cadı" (witch) arketiplerini aynı anda barındıran, bu iki yöne de gitme potansiyelini içinde barındıran bir arketiptir. Nitekim çocuğun kafasını karıştıran da bu.
...Annenin "melek" tarafı, herkesin kabulü. Anne salt "kötü cadı"dan oluşsaydı, bu, çocuk için daha kolay olabilirdi. Ama başkalarının da çocuğun da, annenin "kötü cadı" tarafını "melek" tarafıyla örtbas etmek istemesi, "kötü cadı" tarafı "melek" yanının bir sonuncuymuş gibi göstermesi, işte, çocuğu ve bizi anneyi değerlendirirken çıkmaza sokan, çocuğun dramına ve bizim de yetişkinlikteki iç çatışmalarımıza, açmazlarımıza zemin hazırlayan, kendi çocuğumuza ve çocuklara karşı "kötü cadı"ya dönüşmemize neden olan ve tüm bunları görmemizi önleyen, bu.