Uzun zamandır buraya bir şey yazmıyordum, çok özlemişim, hadi hemen kitaba geçelim, gerçekten mükemmel bir kitaptı, her birinin ölümümde fazlasıyla acı çektim sanki kitaptaki o ölümleri gören benmişim gibi hissettim, gerçekten kendimi kitabın içinde sandım, kendimi sürekli bir metronun içindeyim ve sanki ölme sırası bana gelmiş gibi hissettim, Bestegül ve Oğuz’un yarım kalan aşklarına, Selim’in aşkına Esra’nın günlüğündeki bence kötü kızlarda sevilebilir cümlesine, Melodinin ihanetine, Keskin’in pislikliğine, Cesurun acı çekerek ölmesine, Fatih’in Cesur tarafından bileğinin kesilmesine, Bakil’in Akil’in hasretine dayanamayıp kendini asmasına, Şüeda’nın son sözlerine, Akil’in sinirden alerjisi olan şeyi yiyip ölmesine, Arzu’nun Fatih tarafından tehdit edilip aynı zamanda astım ilacı kırıldığı için ölmesine, Berfin’in yüzünü parçalayarak ölmesine, Ümmü Gülsüm’ün açlık ve susuzluktan ölmesine ağladım, kitabı ağlaya ağlaya bitirdim, Bestegül’ün Oğuz’un ölümünden sonra Oğuz’un annesine ve kardeşine sahip çıkmasına eridim, gerçekten mükemmel bir kitaptı, hepinize okumanızı öneririm