Tam akıllılık kâbil mi ki, tam aptallık mümkün olsun?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Zaman bir dairedir ;ne başını bulmak mümkün, ne sonunu...
SEN YOKSAN
Nereye koyayım ben bu başı
Yoksan sen
Hangi terazide tartayım bunca telaşı
Nasıl sahici kılayım şu kırılgan varlığımı
Yoksan sen
Kimin kucağına yıkayım acılarımı
Yoksan sen
Neyleyim ben bu başı
Sen değilsen bekleyenim
Koşmaların hepsi boşa
Çırpınmaların hepsi boşlukta
Yoksan sen
Vardığım yerler serin değil alnıma
Sen yoksan
Yüzümü çevirdiğim yönler yüz vermiyor bana
Yoksan sen, söyle, nereye akıtayım kanayan yanlarımı
Sen değilsen bekleyenim, kaldırımlar yalnızlığına ağlar, yollar sarpa sarar, sokaklar çıkmaza sapar.
Sen yoksan köşe başında, şehrin vaatleri yalan
Yoksan sen, sesim ziyan, sözüm hüsran, nefesim talan
Sen yoksan, mavilerin hepsi küser, dağılır gökler, kuşlar kaçar.
Yoksan sen, akıl başa ziyan. dil damağa yaban, göz ışığa düşman.
Yoksan sen, nereye salarım feryadımı, kime fısıldarım içimin yangınlarını
Ah, sen değilsen köşe başındaki, şehrin yüzü yalan, sevinçlerim ziyan, huzurum kırılgan
Yoksan sen, neyleyim ben bu başı