Evlilik, mahkûm olunan bir zindanın tavanındaki ışık alan tek kirli pencereden gökyüzünü görmeye çalışmak olmuştu Orhun Çelebi için. O pencerenin dışında da zifiri karanlıktan başkasını seçememişti bugüne kadar.
Yeni nesiller beraberinde yeni anlayışlar, yeni emeller ve istekler getirir. Ve bu yeni nesillere çoktan geçerliliğini yitirmiş yönetim uygulamarını zorla kabul ettirmeye çalışmak boşunadır. Yeni neslin hayatının merkezine sağlam, adil ve makul devlet yönetiminin temelleri atılmalıdır.
Zaten insan sevdiğine kızamazdı ki! Daha çok kendini suçluyor, kendini kusurlu buluyordu. Sevdiği kadın acı çekeceğine kendisi çeksindi. Bırakıp gitmiş olsa bile onu hep sevgiyle anardı . . .
O anda yanına gidip duygularını açıklaması en İyi yol olarak göründü ona. Kadın onu anlayışla karşılamayıp da reddetse bile, o içini döktüğü için rahat eder, hafifler ve sonra yüreğindeki koru söndürmeye çalışırdı...