Halil
@Kuant
'Psikoloji Bölümü Öğrencisi
'INFJ, 5w4, sp/sx
247 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
...Demiştiniz ki, hayat uzun, hastalar daha uzun süre tedaviye gidip gelecekler. Bir doktordan bir şeyler öğrenirler, bunu akıllarında tutarlar ve ilerde bir zaman gelir daha fazlasını almaya hazır olurlar. Ve o anda sizin oynadığınız rol, onun o anda hazır olabileceği kadardı."
''Yani?'' Breuer yine sordu.
''Yani, bu Profesör Nietzsche için de geçerli olabilir. Belki o da hazır olunca sizin sözlerinizi duyacaktır, belki gelecekte bir gün.''
Breuer dönüp Frau Becker'e baktı. Söylediklerinden etkilenmişti. söylediklerinin içeriği değildi etkileyici olan, çünkü bu muayenehanede orya çıkan bir şeyin Nietzsche'ye hiçbir yararı olmayacağını düşünüyordu. Asıl sebep, Frau Becker'in yapmaya çalıştığı şeydi. Acı çekerken, Nietzsche'nin aksine, Breuer yardımı hoş karşılardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
''Mesele sizin başkalarına söz edip etmemeniz değil, sözünüze güveniyorum. Asıl mesele sizin kendinize ve benim kendime neler söyleyeceğim. Sizi motive eden şeylerden söz ederken hizmet verme, sıkıntıları hafifletme iddialarınızı yinelemenize rağmen, yapmak istedikleriniz gerçekte benimle ilgili değildi. Zaten olması gereken de bu. Beni, kendi projenizde kullanacaksınız; bu da doğal, meselenin yapısına uygun düşüyor. Ama anlamıyor musunuz, beni harcıyor olacaksınız. Benim için duyduğunuz acı, iyilikseverliğiniz, duygularımı paylaşmanız, bana yardım ederken kullandığınız teknik, beni yönetmeniz; bütün bunların etkisi benim gücüm pahasına size güç vermek demek. Bu yardımı kabul edebilecek kadar varlıklı değilim!''
Bu adamla anlaşmak imkânsız diye düşündü Breuer. Nereden buluyorsa en kötü, en bayağı motivasyonları bulup çıkarıyor. Breuer'in tıbbi amaçlar gibi geri kalan ıvır zıvır sözleri de arada kaynayıp gitmişti. Artık duygularını gizleyemiyordu.
''Profesör Nietzsche, sizinle açık konuşacağım. Bugün ortaya koyduğunuz argümanların çoğunda haklıydınız ama bu son söyledikleriniz, benim sizi zayıflatmak istemem, benim sizden beslenerek güçleneceğim gibi sözler baştan aşağı saçmalıktan ibaret!
...
Anlamıyor musunuz, kendi psikolojinizi neden tahlil edemediğinizin en güzel örneği bu. Sizin görüşünüz bulanmış!
...
Arkadaşlık ilişkilerinizde talihsiz sorunlar yaşadığınız için kabul edilemez hatalar yapıyorsunuz!''
''Ben, kendi alanında çok seçkin olan pek çok insanın da doktoruyum; bunların arasında Viyana'daki büyük bilim insanları, sanatçılar ve müzisyenler var. Bu beni onlardan daha mı büyük yaptı? Onları tedavi ettiğimi bile kimse bilmez.''
Nietzsche: Ama işte bana onları anlatıyorsunuz, şu anda onların ünlerini kullanarak bu konuda ne büyük otorite olduğunuzu kanıtlamaya çalışıyorsunuz.
Biraz fazla basit! Her ikimizde biliyoruz ki insan motivasyonu çok daha karmaşıktır ve aynı zamanda da ilkeldir. Tekrar soruyorum, nedir motivasyonunuz?
Stres- İçsel Gerilim- Doğum Sancısı
''Araştırma ve bilim, önce inançsızlıkla başlar. Ancak, inançsızlık başlı başına strestir. Yalnızca güçlüler buna dayanabilir. Bir düşünürün sorması gereken asıl soru nedir biliyor musunuz?''
Cevap beklemeden devam etti. ''Asıl soru şudur: Hakikatin ne kadarına dayanabilirim? Sizin stresi dağıtmak ve sakin bir yaşam sürmek isteyen hastalarınıza uygun bir meslek değildir bu.''
Breuer'in bu cevaba verecek bir karşılığı yoktu. Freud'un stratejisi parçalanmıştı. ''Yaklaşımın bu stresin dağılması yönünde olsun.'' demişti. Oysa karşısındaki hasta, yaşamına şekil veren eserlerin, yani kendisini hayatta tutan tek şeyin strese gereksinim duyduğu konusunda ısrarlıydı.