…“Ömrümde hem böyle çelimsiz hem de böylesine güçlü hiçbir şey görmedim ben! “ diye söylendi. Beni sarsarak ”Ellerimde bir saz gibi ince, güçsüz duruyor.” diye mırıldandı.
“İki parmağımla kırabilirim onu. Ama tut ki kırdım, büktüm, hatta kökünden söktüm. Ne işe yarar bu gözler bana böyle bakmadıkça?”
Yer değişikliği, önümde açılan umut kapısı bütün varlığımı uyandırmış, coşturmuş gibiydi. Tam olarak bilemediğim birtakım güzel şeyler gelecekti başıma sanki… Bugün, yarın, önümüzdeki hafta, gelecek ay olmasa bile, günlerden bir gün :)