Başucumda birkaç bozuk metal,
Kafamda ilginç hayallere bağlanmışlar.
En sevdiğim solgun gülleri atmaya başlamışken,
Onlar öyle mi kalmak isterler?
Yorulmuşum bu saatler,
Ellerimde yarısı bitmiş kalemler.
Öyle kalmışım bir başıma,
Böyle mi kalmak isterler?
Yerde dökülmüş bir kap pembe boya var,
Zincirlemiş gibi, paçama yapışmışlar.
Dışarıda ise yağmur durmuş,
Renkler hayallere bağlanmışlar.
Ben hâlâ duruyorum, soğuk bir sedyenin üstünde,
Islak saçlarım, beyaz yüzüm, kadife mendillerle.
Akşamı hiç görmemiş bir seher onlar,
Hep öyle mi kalmak isterler?