Kumru yıldız
@Kumruuuu
Kitap bize sosyalist yönetimin ne kadar insanlıktan uzak, bireyi hiçe sayan, yaralayıcı ve yıkıcı bir sistem olduğunu tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor. Ben hala Stalin'in ve politikalarının Amerika'dan bir farkı olmadığını sosyalizmden uzak kapitalist bir görüş benimsediğini düşünüyorum. Hepiniz zamanında Amerika ve SSCB'nin iki kutba ayrılarak dünyaya yayılışında izlediği politikalarla ne çok canlar yaktığını biliyorsunuzdur eminim. Bunun en yakın örneğini Arap ülkelerinde bir hakimiyet kurmak çabası içinde, İsrail'in doğmasını sağlayan Amerikayla bağdaştırmak hiçte yanlış olmaz zannımca. Amerika'nın Kapitalist düzeninden bıkan ülkeleri kendi tarafına çekmek isteyen SSCB'nin uygulamaya çalıştığı sosyalist politika ne yazık ki gerçek anlamından kopmuş ve Stalin giderek nefret ettiği Amerika'ya benzetmiştir. Birinden nefret ediyorsanız ona hala gizli aşk duyuyorsunuzdur. Ben iki ülkenin aralarındaki ilişkinin nefretten başka bir şey olduğunu düşünüyorum. Bu hiç şüphesiz bir hırs meselesi olmuş onlar için.
Reklam
Birkaç ana başlıkta toplamak gerekirse kendisinden duyduğu rahatsızlık ve bu rahatsızlığın verdiği kafa karıştırıcı ikilik, tutarlı bir “benlik” ve “öteki” çatışması ve duyguların belirsizliği, kitabın geneline yayılmış tutum ve kararlar. Diğer tüm insanlar gibi içsel bir hesaplaşmanın ürünü bu yazılanlar. Daha doğrusu bir mahkeme salonunu hayal edin. Sanık, avukat, hakim, katip, mübaşir, jüri, tanıklar... Bunların hepsi de Dostoyevski. Kitaptaki karakterimiz, zayıf, kırılgan, depresyonlar barındıran, hassasiyetlerinden doğan bir alçakgönüllülüğe sahip. Güvensizliği kendini aşıp dış dünyaya taşmış biri. Ancak dümdüz bakabilmenin de belirli bir getirisi var elbette. İnsan severse sever, nefret ederse nefret eder. Oysa yeraltı insanı kendisinin ve ötekinin arasında sıkışmıştır. Uyum sağlayamaz çevresine. Bunun farkında olmak ise asıl cehennemdir. Öyle ki; ''yemin ederim ki, her şeyi fazlasıyla anlamak bir hastalıktır; gerçek, tam manasıyla bir hastalık.'' demektedir yazar. Yeraltı insanının dış dünya ile kendisi arasında gitgellerden bir tortuya dönüşen paradoksları bir iç düşmanın doğmasına neden olur. Yani insanoğlu o an kendi kendisinin cehennemi olmuştur
"Kitaplar, gerçekten de okuyucuların yakınmalarına neden olacak kadar pahalı mıdır?"
Bu sorunun cevabını anlatıyor George Orwell Kitaplar ve Sigaralar kitabında.Bunun içinde elindeki kitapların envanterini çıkararak başlıyor ve sigaraya harcanan parayla kitaba harcanan para arasında bir kıyaslama yapıyor. Cevap ne peki;
“ Sıradan bir insan sigaraya bir Hint köylüsünün geçimini harcadığından fazlasını harcıyor. Kitap tüketimimiz eskisi kadar düşük kalırsa, en azından okumanın köpek yarışına, sinemaya veya pub’a gitmekten daha az heyecan verici olduğunu itiraf edelim ve ister satın alsınlar ister ödünç alsınlar,kitapların fazla pahalı olduğunu bahane etmeyelim”
Yazar bu kitabında bir çok kitap sever gibi aldığı kitapları geri vermediğini de itiraf ediyor.
Bir sahafta çalışırken sahafı ziyaret eden ilginç tipteki insanlara dair gözlemlerinide anlatırken bir başka yazıda çağlar boyu değişmeyen eleştirmenlerin profilini ele alıyor.
️ Bir başka yazısında da totaliter rejimlerin yazarlar üzerindeki baskısını,edebi eserlerin ve düşüncelerin önüne geçerek nasıl sansür uyguladığını örneklerle anlatarak çok sert biçimde eleştiriyor.
kitap Dostoyevski'nin sürgünden döndükten sonra yazdığı ilk roman bu sebeple büyük bir heyecanla okumaya başladım lakin tabiri caizse elimde beş gün boyunca süründü tabi son sayfalar güzeldi ama beni tatmin etmedi pek...
kitabın konusu bir prens var yaşlı ölmek üzere ,ana karakterimiz Marya da kızını bu prensle evlendirip mirasa konmak istiyor ,tabi o çevredeki çoğu kişi de prensin peşinde ,yani kitap entrikalarla dolu yine de tavsiye ederim iyi okumalar sağlıcakla kalın:)
Voroluşunun bilincine varmış, var olmaktan yorulmuş,insanlardan uzaklaşıp köşesinde anlaşılmayı beklemiş. O da olmamış, kendini hırpalarcasına yazmış hissettiklerini.Yazdıklarının saçma olduğundan dem vurmuş hep. İnsanlar görmesin diye hepsini sandığının içinde biriktirmiş.En çok delirmekten korkmuş.Hayata değmeden yaşamak istemiş. Kendisiyle ruhu arasındaki mesafeyi ne yaparsa yapsın kapatamamış. Ama ne olacaksa olsun doğudan batıdan saçmalayalım bu hayatı demiş.Kitap tam anlamıyla Huzursuzluğun Kitabı ve bu adam Portekizlilerin (Her ne kadar haberleri olmasa da. :) ) Oğuz Atayı ve bu kitap tutunayamanların kitabı. Tutunamayanlara tavsiyemdir.
