Erkan Reis
@Kutoz
Pulathane durağında tren bekleyen yolcu...
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Oruç Aruoba
Onyedi Hece’den Aruoba’ya…
Japon şiir sanatı Haiku, bilinenin aksine dizelerce değil, on yedi heceye sığdırır onca duyguyu. Şaşmaz, ne onaltıda kalır, ne de onsekize ulaşır. Şiirle uğraşanlar çok iyi bilir ki, dizeler asla dize gelmez. Akan nehir gibi, her bir dize bir sonrakini doğurur. Ama şair asla, onyedi heceye sığdırmayı düşünmez dizeleri, coştukça coşar şiir de.
Ağaçlar
kulak kabartmışlar:
dolunay’ı dinliyorlar.
Ülkemizde de, bazı şairlerimizin zaman zaman Haiku tarzında eser verdikleri görülmektedir. Bunlardan birisi de, yukarıda Haiku’sunu paylaştığım, Oruç Aruoba’dır.
Onu ilk kez “İLE” adlı kitabıyla tanımıştım. Bir ilişkiyi derinlemesine masaya yatırdığı bu kitabında, ilişkinin nasıl zamanla aşınıp toza döndüğünü, hissettirerek öğretiyordu okura.
“İlişkimiz bir hayli yol almış, birçok şey açıklık kazanmışken, bir gün –hatırlıyor musun?- “Benden ne istiyorsun?” gibi saçma bir soru bile sorabildin…”
“Epey önceden karar vermiştim –ama yapacak gücüm yoktu—seni terk edecektim—
nasıl
bilmiyordum;
ama,
artık…”
Aruoba’nın felsefe konusunda ki bilgeliği, kitabının yapraklarına da sinmiş, ilişkisinin dağınıklığına da. Onda beni çeken bir şey var dı, ama bilmiyordum. Belki bir başka kitabında bu bilinmezin izini bulurum diye, gidip “Çengelköy Defteri” adlı kitabını aldım. Çengelköy, yazarımızın da bir dönem ikamet ettiği şirin bir boğaz semtidir. Burada yaşadığı dönemde günlük olarak aldığı notları kitaplaştırdığı bu eserde, biraz da kendimi bulmadım dersem yalan olur.
Bir denizci olarak boğazdan gemi ile geçtiğim için olsa gerek, daha kitap girişinde bahsettiği “Beylerbeyi Çakarı” beni ister istemez boğazın maviliklerinde, çakarı izlerken olduğum yere mıhlamıştı.
“Orada, uzaktan seyrettiğim milyonluk kocaman bir dünya; burada da, iki (artı on…) kişilik
Kısa sürede okuduğum bir kitap.
O Eyüp'te geçirmiş çocukluğunu ben ise Akçaabat'ta. Aramızda 1000 km.den fazla mesafe olması, birşeyleri değiştirrir sanıyor insan. Kitaı okuyunca değiştirmediğini anladım.
Aynı yaştayız, haliyle aynı siyasi iklimin altında geçti ömrümüz. Çocukluğunda yaşadıklarını okurken, kendi çocukluğumu anlatıyor sandım bir ara.
Güçlü bir kalemi var, kendisini okutuyor.
Bunun haricinde, sizler de buna benzer anılarınızı ihtiva eden kitap yazabilirsiniz. Tek farkınız ise, onun isminin biliniyor olması.
Yine de, sanatçılığını beğendiğim birisi olarak, severek okuduğum bir kitap oldu.
Okunsa da olur, okunmasa da diyerek, noktayı koyalım.
Erkan
