Ve ölüm acısı çatallı bir acıdır. Her ölüm birçok bakımdan acı verir insana, ama acı terazisinin kefelerinde iki ağırlık tartışır birbiriyle… Ölene, öldüğü için acımak/kalana, öleni kaybettiği, onsuz kaldığı için acımak. Başka şekilde söylersek: Ölene acımak/kendimize acımak. Bu terazi hiç dengeye gelmez.