Kübra Aybar

Kübra Aybar
Aynalar çatlıyor kendi kendime konuşurken Oysa yalnızlığım benim sadece postum…
Sayfa 61
Şiir
Reklam
Çok uzaklarda, kim bilebilir belki de çok uzak bir gelecekte, olan sevgili okurlar; hangi mesleği seçerseniz seçin ya da hangi işi yapıyorsanız yapın çocukluk çağlarımızın geride kaldığı, yeni bir hayata adım attığınız gençlik yıllarında, karşınıza çıkan yollar daraldıkça, bilinmez bir güçle, belki de basit bir sözcükle, etrafınızı saran kara dumanlar yavaş yavaş dağılacaktır. Bu yol gözünüze hem daha aydınlık hem daha güzel görünecektir. Aranızda bu yollardan geçmeyen kalmayacaktır. Bu yollardan geçen ne ilk ne de son kişi olacaksınız!
Sayfa 157
Hayat ve İnsan
iyisi kalkayım boyaları alayım kendi yalnızlığımın üstüne bir kuş çizeyim!
Sayfa 86
Edebiyat
senin düne ait dolabın doldu taştı hasretle, hüzünle… ah yazık! yarının yükleri ise hep keşke, keşke … Tanrı varken hüzne bu evin vaadini verme sakın!
Sayfa 74
Alıntı
insanları gördüm şehirleri gördüm vadileri gördüm,dağları da suyu gördüm, toprağı da ışığı ve karanlıklar gördüm ve ışıkta bitkileri, ve karanlıkta bitkileri ışıkta canavarlar gördüm, karanlıkta canavarlar ve insanı gördüm ışıkta ve karanlıkta.
Sayfa 60
Hayat ve İnsan
Reklam