Oysa onların her biri birer kral değil miydi? İlahi tacı başlarının üstünde,ilahi izleri bedenlerinde,ilahi sırları kalplerinde ve içlerinde taşıyan onlar değil miydi? Bir kralı,kahramanı,pehlivanı seyretmeden önce,gece gündüz kendilerini seyretmeleri daha uygun değil miydi? Fakat bu akıllarına bile gelmez.
Kendine tamamen yabancılaşmamış, duyguları körelmemiş, haysiyet duygusunu kaybetmemiş, henüz “satılık” olmayan, hala başkalarının acısını içinde duyan, sahip olma tarzında yaşam modunu henüz büsbütün benimsememiş duyarlı bir kişi, kısaca şeyleşmeyip insan olarak kalmış bir kişi günümüz toplumunda kendini ister istemez yalnız ve izole durumda hissedecektir.