Bu kitaba gözyaşlarımla veda ediyorum…
Çok ama çok güzel bir kitap okudum. Bülbül, savaşı anlatırken süslemiyor, romantikleştirmiyor; tam aksine onun acımasız, gerçek yüzünü tokat gibi gösteriyor.
İki kız kardeşin hayatta kalma mücadelesi, korku ile cesaret arasında gidip gelen seçimleri kalbime ağır geldi.
Sayfalar ilerledikçe şunu hissettim:
Savaş sadece cephede değil, evlerin içinde, kalplerin tam ortasında yaşanıyor.
Bazı bölümlerde boğazım düğümlendi, bazı yerlerde gözyaşlarımı tutamadım.
Bitince uzun süre sustum…
Bazı hikâyeler bitmez, insanın içinde yaşamaya devam eder ya, Bülbül tam olarak öyle bir kitap.