İnsan hayatın hangi devrinde olursa olsun, anneye karşı daima çocuktur. Gerçekten mertçe yaratılışa sahip bir erkek aglayışı kadar kadında şefkati tahrik edecek bir tasavvur olunamaz. Özellikle de o kadın anne olursa
Bence en sahih ikbal ruhun gördüğü iki güzel göz, en büyük servet kalbin hissini gösteren gül rengindeki dudaklardan yansıyan tebessümdür. Güzellikten büyük asalet, kalp saflığından büyük servet mi olur ?