İnsanoğlu hayatı seviyor,çünkü acıyı ve korkuyu seviyor.Buna da uygun yaşıyor. Acı ve korkuya karşılık verilmiştir hayat;hep aldanılan yer burası.Bugünkü insan,o insan değil daha. Ama bir gün o yeni insan gelecek ;yaşamakla yaşamamak arasında hiçbir fark görmeyen mutlu,gururlu,yeni insan. Tanrı ölüm korkusundan duyulan acıdır. Acıyı ve korkuyu alt eden tanrı olur.