Herkes gücünden yararlanarak kendinden aşağıdakilere küçük düşürücü sözler söylemekteydi; bir kez alışıldı mı, bunlar insanın kulağına bir saatin düzenli vuruşundan daha değişik gelmiyordu...
Barınakları düşündü; küçük bir odanın içinde birden çok aile kalıyordu barınaklarda; bir ailenin payına düşen yer odanın bir köşesinden öteye geçmiyor, çoluk çocuk söz konusu köşede anne babalarının çevresinde kümelenmiş yaşıyordu. Burada ise bir sürü oda boş duruyor, kapılarına vurulduğu zaman kof bir ses çıkarmaktan başka işe yaramıyordu.